casopensato logo IN USE
back button

Walking Tall

Από το ξεκίνημα αυτής της κινηματογραφικής στήλης, σκοπός μας ήταν να νιαουρίσουμε για ταινίες στη σφαίρα του crime fiction οι οποίες δεν είναι απόλυτα προφανείς (λέγε με “Scarface”, “The Godfather”), ούτε και απολύτως άρτιες στην υλοποίησή τους. Σκοπός μας ήταν και παραμένει να βγάλουμε στο προσκήνιο ταινίες ξεχασμένες, ενίοτε με ελλείψεις και προβλήματα, που για διάφορους λόγους είναι άξιες προσοχής.

Το “Walking Tall” είναι σήμερα στη σφαίρα του μύθου, με διάφορες κινηματογραφικές και τηλεοπτικές συνέχειες να ακολουθούν. Η πλέον πρόσφατη υλοποίηση πραγματοποιήθηκε 2004 με ικανοποιητικό προϋπολογισμό και τον super star Dwayne Johnson στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Πρόκειται για την – πραγματική – ιστορία του Buford Hayse Pusser, σερίφη μιας μικρής πόλης στο Tennessee, ο οποίος τη δεκαετία του ’70 τα έβαλε με θεούς και δαίμονες για να καθαρίσει τον τόπο του από παράνομο τζόγο, πορνεία, λαθραίο αλκοόλ και γενικότερα οποιαδήποτε δραστηριότητα ήταν πέραν του νόμου.

Ο Buford Pusser ήταν ένα πραγματικό θηρίο, κοντά στα δύο μέτρα και εξαιρετικά αθλητικός. Στο γυμνάσιο διακρίθηκε στο μπάσκετ και το αμερικανικό ποδόσφαιρο, ενώ τελειώνοντας το σχολείο – όπως κάθε παιδί από το Βαθύ Νότο των Η.Π.Α. που σέβεται τον εαυτό του – πήγε να καταταχτεί στους πεζοναύτες. Εκεί διαγνώστηκε με άσθμα και τελικά δεν αφιέρωσε το κορμί και τον τσαμπουκά του στην αστερόεσσα. Δεν τον πήρε από κάτω, αντίθετα το 1957 βρέθηκε στο Chicago, όπου για δύο χρόνια βιοπορίστηκε σαν παλαιστής με όνομα “Buford ο Ταύρος”. To 1959 παντρεύτηκε κι επέστρεψε στη γενέτειρά του στο Tennessee, για να κρεμάσει τα γάντια του και να ζήσει μια ήρεμη ζωή αγρότη.

Βρήκε την πόλη του βουτηγμένη στα σκατά και την παρανομία, με το οργανωμένο έγκλημα να δρα παντού, έχοντας γεμίσει τις τσέπες αστυνομίας και δικαστών.

Όμως ο Pusser είχε επιβιώσει βγάζοντας το ψωμί του με μπουνιές στο Chicago (που όσο να ‘ναι, κάτι έχει να πει στο Tennessee για βία και οργανωμένο έγκλημα). Αυτό φρόντισε να γίνει σαφές στην πρώτη επαφή με τους Νότιους στραβοστόμηδες, τους οποίους έστειλε στο νοσοκομείο όταν πήγαν να του πουλήσουν τσαμπουκά.

Βεβαίως, η Μαφία δεν ξεχνά κι απάντησε σκληρά στον Pusser, γεμίζοντάς τον μαχαιριές και γδαρσίματα, για να τον πείσει ποιος κάνει κουμάντο. Όμως το παγωμένο κλίμα του Illinois (ίσως και το ξύλο στα ρινγκ) είχε χαζέψει το μυαλό του Ταύρου, ο οποίος κατασκεύασε ένα εντυπωσιακό ρόπαλο στον τόρνο, με το οποίο ξυλοφόρτωσε και πάλι τους συμμορίτες. Οι συμπολίτες του – που γνώριζαν από παιδί τον Pusser – τον είδαν σα λαϊκό ήρωα. Η ανάδειξή του σε σερίφη δεν άργησε – ειδικά όταν ο διεφθαρμένος και παρακμιακός προκάτοχός του έχασε τη ζωή του σε τροχαίο.

Από το 1962 έως το 1970, ο Bufford Pusser και μια μικρή ομάδα μπάτσων ήταν σε πόλεμο με τις συμμορίες Dixie Mafia και State Line Mob, με τους παράνομους να προσπαθούν αρχικά να τον εξαγοράσουν και στη συνέχεια να οργανώνουν δεκάδες δολοφονικές απόπειρες εναντίον του.

Παρά τις σφαίρες, τις μαχαιριές και τα ανατιναγμένα περιπολικά, ο Ταύρος με το Αστέρι της Δικαιοσύνης καρφιτσωμένο στο πουκάμισό του και το ρόπαλο ανά χείρας έδερνε, σφράγιζε παράνομα αποστακτήρια και γκρέμιζε χαρτοπαικτικές λέσχες, προκαλώντας τεράστιες ζημιές στη Μαφία.

Βεβαίως, αυτές οι βεντέτες δεν κλείνουν ποτέ χωρίς απώλειες κι από τις δύο πλευρές…

To πρωινό της 12ης Αυγούστου 1967, ο Pusser δέχτηκε μια επείγουσα κλήση για βοήθεια και η σύζυγός του Pauline επιβιβάστηκε μαζί του στο περιπολικό. Οι αντίπαλοί του σερίφη είχαν στήσει ενέδρα και έπληξαν το αυτοκίνητο χωρίς έλεος με καραμπίνες. Η σύζυγος σκοτώθηκε ακαριαία κι ο Ταύρος πέρασε 18 μέρες στο νοσοκομείο, όπου ορκιζόταν κάθε δευτερόλεπτο ότι θα οδηγήσει τους υπεύθυνους στη δικαιοσύνη. Ο διάσημος αστυνομικός συνέχισε να υπηρετεί μέχρι και τις αρχές τις δεκαετίας του 1970, όταν τα studio του Hollywood και οι βιογράφοι ενδιαφέρθηκαν να καταγράψουν τα κατορθώματά του.

Την 21η Αυγούστου 1974, ο Pusser οδηγούσε χαρούμενος την Chevrolet Corvette του, έχοντας συμφωνήσει με την εταιρία του Bing Crosby για εμφάνιση στη δεύτερη κατά σειρά βιογραφική ταινία. Δυστυχώς, έχασε τον έλεγχο με μεγάλη ταχύτητα, με την Corvette να καρφώνεται και να μετατρέπεται σε μια άμορφη, φλεγόμενη μάζα. Ο Pusser που εκτινάχτηκε από το όχημα πριν αυτό πιάσει φωτιά, σκοτώθηκε σχεδόν ακαριαία. Κάποιοι είπαν ότι οδηγούσε μεθυσμένος και χωρίς ζώνη ασφαλείας (αυτοψία και τοξικολογική εξέταση δεν πραγματοποιήθηκε), ενώ οι περισσότεροι έκαναν λόγο για δολιοφθορά από το οργανωμένο έγκλημα. Ο Bufford o Ταύρος, που ξεβρώμισε τον τόπο του και επέζησε από κάθε είδους ενέδρα, είχε σκοτωθεί σε τροχαίο. Ήταν μόλις 36 ετών.

Όπως είπαμε και πριν, τα κατορθώματα του θηριώδους, θρυλικού σερίφη συγκέντρωσαν από νωρίς το ενδιαφέρον δημιουργών μυθοπλασίας.

Η πρώτη – και καλύτερη – μεταφορά της βιογραφίας του, που καταγράφει κινηματογραφικά τα όσα περιγράψαμε παραπάνω, ήταν το “Walking Tall” του 1973. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο βρίσκουμε τον αγαπημένο κι εντυπωσιακό Joe Don Baker. Ο Baker είναι ένας αμφιλεγόμενος ηθοποιός, με ικανοποιητική παρουσία στις αρχές της δεκαετίας του ’70 (ενίοτε σαν πρωταγωνιστής), μακροβούτι στην κινηματογραφική χωματερή μέχρι με τα μέσα του ’80 και από ΄κει και μετά, εμφανίσεις σαν καρικατούρα σε ταινίες από James Bond, μέχρι κωμωδίες με τον Chevy Chase.

Ο Baker είναι προσωπική μου αδυναμία και τον απολαμβάνω ακόμα και σε σκουπίδια τύπου “Mitchel” και “Final Justice” (κάτι που δύσκολα θα συμβεί και σε εσάς). Παρότι ο γνωστότερος ρόλος του είναι αυτός που συζητάμε, θεωρώ ότι οι κορυφαίες στιγμές του είναι στο “Charlie Varrick” του Don Siegel και το “The Outfit” του John Flynn. Όπως και να’ χει, ο ρόλος του Bufford Pusser του πάει γάντι, δεσπόζοντας σαν πύργος μπροστά στην κάμερα, με το ρόπαλο πιστό του σύντροφο.

Ο Baker ήταν γνωστός “σωματώδης” του κινηματογραφικού underground και είναι πραγματικά εντυπωσιακό να τον βλέπεις σε φωτογραφίες κοντό και μαζεμένο, μπροστά στον πραγματικό Buford Pusser. Τη γυναίκα του Pauline υποδύεται η Elizabeth Hartman, η οποία παρότι δεν εντυπωσιάζει πείθει σαν εύθραυστη σύζυγος που ανησυχεί για τον τρελό, αλλά ιππότη άντρα της. Από εκεί και πέρα, ο μόνος από το cast που μου λέει κάτι είναι ο Noah Berry Jr. δηλαδή ο πατέρας του James Garner στο Rockford Files.

Ας ξεκαθαρίσουμε ότι η ταινία είναι σχετικά φτωχή και δεν εντυπωσιάζει κινηματογραφικά. O σκηνοθέτης Phil Karson έχει την κλασική πορεία των διάσημων συμπατριωτών του που περιλαμβάνει film noir, western και κάποιες ταινίες με τη διάσημη, ραδιοφωνική “ΣΚΙΑ”, ονόματι Lamont Cranston, όμως δεν είναι Howard Hawks. Η σκηνοθεσία του “Walking Tall” είναι σε σημεία διεκπεραιωτική και η κάμερα βιάζεται να πάει στις επόμενες ροπαλιές, ή στην επόμενη ενέδρα. Από την άλλη πλευρά, ο Bufford Pusser ήταν ένας άνθρωπος της δράσης και δύσκολα θα ταίριαζε στην κινηματογραφική του βιογραφία ο Antonioni, ή ο Melville πίσω από την κάμερα. Το “Walking Tall” φιλοδοξεί να περιγράψει μια παράλογη ιστορία, όπου ένα απλοϊκό και ελαφρώς ανισόρροπο θηρίο αρνείται να υποταχτεί στην παρανομία και γυρίζει τον κόσμο ανάποδα. Ο Karson τελικά πετυχαίνει το στόχο του, δείχνοντας μας για δύο ώρες τη βίαιη κι αιματηρή σταυροφορία του ροπαλοφόρου, με χορταστική δράση, ρεαλισμό και λίγο μελό στο τέλος. Κάποιος κακόπιστος, θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι υπάρχει μεγάλη δόση υπερβολής και ηρωισμού, όμως οι καταστάσεις που περιγράφονται είναι απολύτως πραγματικές. Αξιοσημείωτη η σκηνή, όπου ο Pusser αποφασίζει να διορίσει σα βοηθό σερίφη έναν έγχρωμο συνδικαλιστή, δίνοντάς του την ευκαιρία να δείξει αν πραγματικά ενδιαφέρεται για τους κατατρεγμένους. Το θέμα της φυλετικής ισότητας θίγεται με διακριτικό, αλλά εύστοχο τρόπο σε διάφορα σημεία της ταινίας.

Συνοψίζοντας, το “Walking Tall” είναι ένας λιτός, αυθεντικός και ακατέργαστος φόρος τιμής σε έναν ευθύ κι αποφασιστικό, λαϊκό ήρωα του Νότου, έναν φιλελεύθερο John Wayne με ρόπαλο, που αναγνώριζε τους μαύρους σαν ισότιμους. Σε καμία περίπτωση δε διαθέτει το glam του “Harper”, τη σκηνοθετική ευφυία του “Point Blank”, ούτε καν τις πλανάρες του “Death Wish”, πουθενά όμως δε φιλοδοξεί να υπερβεί τα όρια μιας δραματικής και μπαρουτοκαπνισμένης βιογραφίας. Η δεκαετία του ’70 μας έδωσε την κορυφαία παραγωγή crime fiction στην ιστορία και το “Walking Tall“ είναι ένα λησμονημένο, αλλά απολαυστικό κομμάτι αυτής της παράδοσης.

Privacy Preferences
When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in form of cookies. Here you can change your privacy preferences. Please note that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we offer.