casopensato logo IN USE
back button

Murder by Contract

Ο Claude, ένας άντρας γύρω στα τριανταπέντε, έχει ευφυία, ικανότητες και σταθερή δουλίτσα όμως θέλει παραπάνω. Έχει βάλει στο μάτι μια όμορφη βιλίτσα με αντίτιμο 28.000 δολάρια. Για να μαζέψει το παραπάνω ποσό από τη καθημερινή του εργασία χρειάζεται δεκάδες χρόνια, έτσι αποφασίζει να εκτελεί συμβόλαια θανάτου μέχρι να εκπληρώσει το στόχο του και να αποσυρθεί.

Το φονικό του κρεσέντο τον οδηγεί στο Los Angeles, για ένα δύσκολο στόχο έναντι 5.000 δολαρίων. Γεμάτος αυτοπεποίθηση, περνάει τις μέρες του χαρούμενα κι ανέμελα στη Δυτική Ακτή των Η.Π.Α. παρέα με δύο ανόητους μικροκακοποιούς, που οι εντολείς του έχουν τοποθετήσει σα βοηθούς και επιβλέποντες.

Τα πράγματα στραβώνουν, όταν ο Claude συνειδητοποιεί ότι ο στόχος του είναι μια γυναίκα που πρόκειται να καταθέσει στο δικαστήριο ενάντια στα μαφιόζο σύζυγό της. Θα φέρει σε πέρας της αποστολή του, ή τελικά θα πέσει θύμα της απληστίας του;

Ξεχασμένο σήμερα, το “Murder by Contract” συζητιέται σε σινεφίλ κύκλους κυρίως λόγω των αναφορών του Martin Scorsese. Ο διάσημος δημιουργός δηλώνει βαθιά επηρεασμένος, τονίζοντας μάλιστα ότι η ταινία αποτελεί σεμινάριο σκηνοθετικής οικονομίας και έμπνευση για τα “Mean Streets” και “Taxi Driver”.

O σκηνοθέτης Irving Lerner συγκεντρώνεται απόλυτα στον ήρωά του, στα κίνητρα και την κοσμοθεωρία του και βέβαια στο κινηματογραφικό του ταξίδι προς την επιτυχία, ή την πτώση. Ο πρωταγωνιστής του (εξαιρετικός ο Vince Edwards) είναι ένας εγωπαθής αλλά ικανός εκτελεστής που βλέπει τα πληρωμένα συμβόλαια θανάτου όπως οποιαδήποτε άλλη δουλειά. Μάλιστα, αναφέρει ότι είναι παράλογο κυβερνήσεις και κράτη να προκαλούν γενοκτονίες χωρίς συνέπειες, ενώ εκείνος να διώκεται για μεμονωμένες δολοφονίες. Είναι ψυχρός, οργανωτικός και απόλυτα συγκεντρωμένος στο στόχο του. Ό,τι άλλο παρουσιαστεί μπροστά του είναι είτε ένα μέσο για να περατώσει το σκοπό του, είτε ένας περισπασμός κι ένα εμπόδιο, που πρέπει να βγει από τη μέση. Βεβαίως, αποδεικνύεται τρωτός και παρά τις ικανότητές του λυγίζει κάτω από μεγάλη πίεση.

Η οικονομία της ταινίας είναι εκπληκτική. Δεν αναφερόμαστε μονάχα στον εξαιρετικά χαμηλό προϋπολογισμό (γυρίσματα σε μόλις επτά μέρες, ανύπαρκτα εφέ, απολύτως τίποτα ακριβό), όσο στην ουσία και την οικονομία των σκηνών και της κινηματογράφησης. Τίποτα περιττό δεν υπάρχει, πέρα από τον Claude, τον στόχο του και τον αμοραλισμό του.

Είναι από τις πρώτες ταινίες με contract killers που μου έρχονται στο μυαλό και σε σχέση με τις δοξασμένες (“Le Samourai”, “Day of the Jackal” κλπ.), έχει ομοιότητες αλλά και τρανταχτές διαφορές. Εφόσον μιλάμε για αυτοτελείς ταινίες – κι όχι σειρές όπως το “Golgo 13” – η ηθική τάξη επιβάλει ο δολοφόνος να βρει το μάστορά του πριν την αυλαία. Όπως σε όλες σχεδόν τις ταινίες με δολοφόνους πρωταγωνιστές, έτσι και στο “Murder by Contract”, ο Claude είναι ένας γοητευτικός άντρας, γυμνασμένος, ευθυτενής και καλοντυμένος που τυχαίνει να εκτελεί συμβόλαια θανάτου. Σε αντίθεση όμως με τον κανόνα, όταν τα πράγματα στραβώνουν εκείνος χάνει εύκολα την ψυχραιμία του και κάνει απανωτά λάθη, όντας ελαφρώς μπουνταλάς και πελαγωμένος. Με άλλα λόγια, η χιουμοριστική διάθεση ειδικά στο δεύτερο μισό της ταινίας είναι χαρακτηριστική, καθώς ο πρωταγωνιστής φαντάζει περισσότερο σα το Coyote της Warner – που σκαρφίζεται ένα κάρο απίθανα σχέδια – παρά σα μια φονική μηχανή, που τελικά ανατρέπεται από υπεράριθμους και πανίσχυρους αντίπαλους. Ο Claude είναι ένα γοητευτικό κάθαρμα, που τελικά ο θεατής περισσότερο τον συμπονάει, παρά τον συμπαθεί.

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι συμπληρωματικοί ρόλοι. Οι μικροεγκληματίες Marc και George συναντούν στον Claude μόλις εκείνος φτάνει στο Los Angeles. Από τις πρώτες κουβέντες του ξεκαθαρίζουν ότι εκείνος έχει το πηδάλιο, ότι θα τον βοηθήσουν όπως μπορούν κι ότι τέλος πάντων, είναι μαγκάκια για θελήματα, χαμηλής νοημοσύνης. Ο Marc είναι μονίμως αγχωμένος με την απάθεια του δολοφόνου, ενώ ο George είναι γοητευμένος και λέει στο συντοπίτη του “Μη διακόπτεις τον Claude. Όταν μιλάει, νιώθω να γίνομαι σοφότερος”.

Η παρέα των τριών συνθέτει ένα ενδιαφέρον, όσο και διασκεδαστικό εγκληματικό τρίγωνο. Στην ταινία συναντάμε μόνος λέρες και οι πιο συμπαθητικοί είναι ίσως οι μπάτσοι (κι αυτοί βαριεστημένοι και μπουνταλάδες). Ο στόχος είναι μια γυναίκα, κάποτε διάσημη μουσικός, που τώρα βρίσκεται στο πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων έχοντας υποσχεθεί να καταδώσει τον άντρα της, για να σώσει το τομάρι της. Είναι υστερική, τα βάζει με όποιον βρει μπροστά της και σίγουρα ο σκηνοθέτης δεν την αναδεικνύει σαν αθώα και ανυποψίαστη παιδούλα. Παρότι το σενάριο φαίνεται στην αρχή ρηχό και διαδικαστικό, κάτω από την επιφάνεια του “συμβολαίου θανάτου” υπάρχουν σχόλια για την ηθική, την αμετροέπεια και την απληστία (λέγεται ότι είχε βάλει το χέρι του ο Ben Maddow, σπουδαίος σεναριογράφος και γραφιάς του εκπληκτικού “The Asphalt Jungle” του John Huston). Η σαφής τοποθέτηση απουσιάζει κι ο σκηνοθέτης προτιμάει να παρατηρεί με την κάμερά του τα διάφορα καθάρματα και μικρολωποδύτες να βασανίζονται, μπλέκοντας σε καταστάσεις που τους υπερβαίνουν.

Άξιο αναφοράς και το soundtrack του Berry Botkin, που μονάχα με κιθάρα δίνει χαλαρές και ξένοιαστες νότες όταν ο Claude απολαμβάνει τις παραλίες του Los Angeles και μεγάλη ένταση, όταν ο δολοφόνος στριμώχνεται κι αναζητεί εναλλακτικές.

Ø

Συνολικά, το “Murder by Contract” είναι ένα πλήρες, λιτό και κομψά φτιαγμένο film noir που παραδίδει κινηματογραφικό πλούτο και διασκέδαση. Κυρίως όμως, αποτελεί σεμινάριο για το πως μπορεί να φτιάξεις χρυσό από μαντέμι, όταν ξέρεις τι θέλεις να κάνεις και είσαι σίγουρος γι’ αυτά που θέλεις να πεις. Ακριβώς όπως έκαναν αργότερα ο John Carpenter στο “Assault on Precinct 13”, ο Nicholas Winding Refn στα “Pusher” κι ο Φωκίωνας Μπόγρης στο “ΠΡΟΣΤΙΜΟ”.

Privacy Preferences
When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in form of cookies. Here you can change your privacy preferences. Please note that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we offer.