casopensato logo IN USE
back button
George Simenon - to limani stin omixli titlos

ISBN: 9789605054687
Ξενόγλωσσος τίτλος: Le port des Brumes
Μετάφραση: Αργυρώ Μακαρώφ
Εκδότης: ΑΓΡΑ
Χρονολογία Έκδοσης: Νοέμβριος 2020
Αριθμός σελίδων: 272
Διαστάσεις: 17×12
Επιμέλεια: Σταύρος Πετσόπουλος

Ο Μαιγκρέ διέσχισε το γεφυράκι βαστώντας το κάγκελο, ακούγοντας το νερό να βγάζει αφρούς κάτω απ’ τα πόδια του και, πάντα μακριά, το ουρλιαχτό της σειρήνας. Όσο προχωρούσε τόσο αυτό το σύμπαν της ομίχλης γέμιζε, πλημμύριζε έντονα από μια μυστηριώδη ζωή. […] Δεν ήταν ακριβώς θλιβερό, ήταν κάτι άλλο, μια ασαφής ανησυχία, ένα άγχος, μια καταπίεση, η αίσθηση ενός άγνωστου κόσμου. […]
Μόνο που γύρω απ’ τον νεκρό όλος ο κόσμος σωπαίνει, όλος ο κόσμος ψεύδεται, σε σημείο που θα νόμιζε κανείς ότι ο καθένας έχει κάτι για να κατηγορήσει τον εαυτό του, ότι όλοι είναι συνένοχοι!
Εξαφανισμένος εδώ και έξι εβδομάδες, ο καπετάνιος ‘Υβ Ζορίς περιφέρεται στους δρόμους του Παρισιού πάσχοντας από αμνησία. Η αστυνομία διαπιστώνει ότι έχει δεχθεί πρόσφατα μια σφαίρα στο κεφάλι και ότι το τραύμα του το φρόντισε κάποιος ειδικός. Ο επιθεωρητής Μαιγκρέ τον συνοδεύει στο λιμάνι του Ουιστρεάμ, όπου ο καπετάνιος ζούσε με την υπηρέτριά του. Λίγο μετά την άφιξή τους, ο Ζορίς δολοφονείται. Ο Μαιγκρέ αρχίζει να ερευνά το λιμάνι της μικρής πόλης, που τη σκεπάζει η ομίχλη, και τους ανθρώπους της, που κρατούν το στόμα τους κλειστό, είτε πρόκειται για ναυτικούς όπως ο Μεγάλος Λουί είτε για πλούσιους αστούς όπως ο Ερνέστ Γκρανμαιζόν. Κι όμως είναι βέβαιος ότι αυτοί γνωρίζουν. Πεισματωμένος, ανακαλύπτει ορισμένα στοιχεία, αλλά δεν καταφέρνει να ενώσει τα νήματα που συνδέουν τον Γκρανμαιζόν, τον Νορβηγό, τον Μεγάλο Λουί και τον Ζορίς. Όμως εκείνοι νιώθουν ότι ο επιθεωρητής πλησιάζει την αλήθεια.
Η δωδέκατη ιστορία του επιθεωρητή Μαιγκρέ εκδόθηκε το 1932 και εκτυλίσσεται σε ένα λιμάνι όπου “αυτοί που δεν λένε ψέματα, παρόλο που γνωρίζουν κάτι, σιωπούν” και το κρύβουν. Σε ένα από το πιο ατμοσφαιρικά μυθιστορήματά του, όπου η σιωπή και η ομίχλη αποτελούν κεντρικά στοιχεία της υπόθεσης, ο Σιμενόν δημιουργεί μια ιστορία διάχυτης αβεβαιότητας συναρμολογώντας μέχρι το τέλος μια αλληλουχία δραματικών γεγονότων. 
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Κωνσταντίνος βορίδης

«Το λιμάνι στην ομίχλη» (1931) είναι το τελευταίο βιβλίο που κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις ΑΓΡΑ και ένα από τα πιο πρώιμα με βασικό ήρωα τον επιθεωρητή Μαιγκρέ, στοιχείο που θα αποτελούσε ένα πλεονέκτημα για την έκδοσή του. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι, κατά την προσωπική μου άποψη, υπολείπεται αρκετά των περισσότερων μυθιστορημάτων του Ζωρζ Σιμενόν, και αυτός είναι ο λόγος που πιστεύω ότι θα άξιζε περισσότερο να εκδοθεί κάποιο άλλο από τα πρώιμα βιβλία του π.χ. «Ο Πιέτρ ο Λετονός».

Η αρχική ιδέα ενός άντρα που πυροβολήθηκε στο κεφάλι, εγχειρίστηκε, πάσχει από αμνησία και γυρίζει στο σπίτι με τη συνοδεία του Μαιγκρέ αποτελεί και το πιο θετικό του στοιχείο, το οποίο, ωστόσο, δεν αναπτύσσεται με δημιουργικό τρόπο από τον Σιμενόν. Εκείνη την περίοδο, ο Σιμενόν ασχολιόταν με ένα ιστιοφόρο που είχε αγοράσει για κρουαζιέρες με αποτέλεσμα να χρησιμοποιεί σε αρκετές σελίδες, περισσότερο από όσο χρειαζόταν, ναυτικούς όρους που δεν ενδιαφέρουν, ιδιαίτερα, το αναγνωστικό κοινό.

Πέρα από αυτό, οι άλλοτε πλούσιοι και εποικοδομητικοί διάλογοι μεταξύ των ηρώων δεν υπάρχουν, γιατί εδώ πλέον είναι πιο ‘επίπεδοι’ και λιγότερο σημαντικοί, ενώ σε αρκετά σημεία ο Σιμενόν δείχνει να μην ξέρει πώς να χειριστεί τους ήρωές του και την πλοκή· παρατηρείται ανεπαρκής εμβάθυνση στους χαρακτήρες.

Εν κατακλείδι, τα πιο σημαντικά αρνητικά στοιχεία του μυθιστορήματος δεν συνδέονται τόσο με τα παραπάνω, όσο με το γεγονός ότι οι αναγνώστες, δύσκολα, θα καταφέρουν να ενδιαφερθούν για τους ήρωες του βιβλίου ή για την κατάληξη της ιστορίας που είναι αρκετά προβλέψιμη.

Ίσως είναι το βιβλίο του Σιμενόν με την μεγαλύτερη τάση προς την λήθη του αναγνωστικού κοινού.

Υ.Γ.: H ομίχλη, όντως, θα μπορούσε να αποτελεί κεντρικό στοιχείο της υπόθεσης, αλλά αυτό δεν επιτυγχάνεται τελικά παρά μόνο κάπως στο 1ο μισό του βιβλίου.

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Ο Ζωρζ Σιμενόν γεννήθηκε στη Λιέγη του Βελγίου στις 13 Φεβρουαρίου 1903. Έπειτα από σπουδές στους Ιησουίτες έγινε, το 1919, μαθητευόμενος ζαχαροπλάστης, έπειτα υπάλληλος βιβλιοπωλείου, και τελικά στα δεκαέξι του χρόνια έγινε δημοσιογράφος στη “Γκαζέτ ντε Λιέζ”. Το πρώτο του μυθιστόρημα, που το υπέργραψε με το ψευδύνυμο George Sim, με τίτλο “Στο γεφύρι του Αρς” εκδόθηκε το 1921 και τότε ο Σιμενόν έφυγε απ’ τη Λιέγη για το Παρίσι. Παντρεύτηκε το 1923 με τη ζωγράφο Ρεζ ιν Ρανσόν στο Παρίσι, όπου έγραψε ιστορίες και μυθιστορήματα σε σειρές, κάθε λογοτεχνικού είδους. Το 1924 εξέδωσε, με ψευδώνυμο, το πρώτο “λαϊκό” του μυθιστόρημα, “Το μυθιστόρημα μιας δακτυλογράφου”. Ως το 1930, δημοσίευσε διηγήματα και μυθιστορήματα σε πολλούς εκδότες. Το 1931, άρχισε τις έρευνές του ο περίφημος ήρωας του, ο επιθεωρητής Μαιγκρέ.  […]

άλλα βιβλία του συγγραφέα png
Οι δαίμονες του πιλοποιού
Στριπτήζ
Privacy Preferences
When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in form of cookies. Here you can change your privacy preferences. Please note that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we offer.