casopensato logo IN USE
back button

Νίκος Καλπάκης - Ο Φρουρός

ISBN: 9789606263859
Εκδότης: ΠΗΓΗ
Αριθμός σελίδων: 492
Διαστάσεις: 21×14
Χρονολογία Έκδοσης: 2021
Επιμέλεια: ΜΠΑΣΔΑΝΗΣ ΚΩΣΤΑΣ

Σε μια ιστορία γεμάτη μυστήριο, έγκλημα και πολιτική ίντριγκα ο Φρουρός αρχίζει με τον Αχιλλέα, έναν πρώην αξιωματικό της ομάδας υποβρυχίων καταστροφών και νυν προσωπικό σωματοφύλακα ενός βαθύπλουτου πολιτικού. Έχοντας ήδη εξασφαλίσει το αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών, ο αδίστακτος και διεφθαρμένος πολιτικός κάνει τα σχέδιά του για να παγιώσει τη δύναμή του στον πολιτικό κόσμο. Οι εχθροί του είναι πολλοί και θα έκαναν τα πάντα για να τον σταματήσουν από το να γίνει πρωθυπουργός. Θέλουν μόνο ένα άτομο μέσα από τον στενό του κύκλο. Μόνο ένα άτομο να πάρουν με το μέρος τους.
Και όταν ο Αχιλλέας βρίσκεται ξαφνικά να χρωστάει μια περιουσία σε ένα βίαιο και παρορμητικό αφεντικό της νύχτας, η ευκαιρία πια είναι ξεκάθαρη. Δίχως επιλογές, ο Αχιλλέας συμφωνεί να συμμετάσχει στο σχέδιό τους. Η ενοχή όμως για τις πράξεις του, τον οδηγεί στον αλκοολισμό και την κοινωνική απομόνωση. Μισομεθυσμένος, μακριά από τον καλό εαυτό του, ξυπνάει μια μέρα και βλέπει ότι όλη η χώρα είναι σε χάος. Ο λόγος: μια απαγωγή έχει φέρει τα πάνω κάτω σε όλη την Ελλάδα. Μια απαγωγή που μπορεί να αλλάξει τον ρου της ελληνικής ιστορίας.

Ο Φρουρός είναι το πρώτο βιβλίο του Νίκου Καλπάκη. Με εκρηκτικό ρυθμό, γεμάτο αγωνία και ανατροπές, είναι ένα αστυνομικό θρίλερ που δεν θα μπορείς να αφήσεις από τα χέρια σου.


(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο συγγραφέας Νίκος Καλπάκης δοκιμάζει να κάνει το ντεμπούτο του στην Αστυνομική Λογοτεχνία με ένα βιβλίο που ο Εκδοτικός του Οίκος Πηγή χαρακτηρίζει Αστυνομικό Θρίλερ.

Πρόκειται για μια προσωπική σκοπιά των πρωταγωνιστών απέναντι στα πράγματα και τις συγκυρίες, για τις θέσεις και τις αποφάσεις τους. Η γραφή είναι σχετικά απλή, αλλά εδώ βοηθάει — ο αναγνώστης διαβάζει για την προσωπική ζωή του πρωταγωνιστή Αχιλλέα Σκαραμαγκά (επιτυχημένο επίθετο όπως και όλη η ονοματολογία των χαρακτήρων του βιβλίου) και των άλλων προσώπων της ιστορίας με μία ροή καθημερινότητας. Το έγκλημα υποβόσκει και μαγειρεύεται συνεχώς. Με πολύ λίγα φλας μπακ που εξυπηρετούν το στόρι, σχηματίζονται σιγά σιγά οι χαρακτήρες μέσα από το ζην τους, γραμμικά, με όσο βάθος και παρελθόν χρειάζεται ώστε η πλοκή να αρχίσει τη δράση κι εκείνοι να αρχίσουν να συγκρούονται μεταξύ τους σαν τις μπάλες του μπιλιάρδου. Αυτή η απλή μέθοδος αφηγήματος χωρίς πολλά σχήματα έχει δοκιμαστεί από εταίρους έλληνες και ξένους συγγραφείς πολύ πετυχημένα και κατά τη γνώμη μου εκλείπει — και ταυτόχρονα ενδείκνυται για ένα αμιγώς Ελληνικό Αστυνομικό Μυθιστόρημα.

Οι χαρακτήρες του βιβλίου είναι απελπισμένοι και μπαγαπόντηδες. Επιχειρηματίες που γίνονται πολιτικοί, υφυπουργοί τραπεζίτες, μπράβοι, φρουροί και αστυνομικοί. Ανάμεσα στις προσωπικές τους επιδιώξεις η απάτη μεσουρανεί.

Ο πρωταγωνιστής δεν είναι μπάτσος ή ντετέκτιβ, ούτε δικηγόρος· Ο Αχιλλέας Σκαραμαγκάς είναι ένας τριαντάρης Ειδικός Φρουρός από ένα κωλοχώρι της Χαλκιδικής με άδεια οπλοφορίας ενός Glock 19. Ένας αγρότης που έφυγε απ’ τα χωράφια του όταν έπρεπε να μπει στρατό, ενώ μετά τις Ειδικές Δυνάμεις θα κάνει αίτηση για τα ΟΥΚ. Επηρμένος απ’ τη σχολή βατραχανθρώπων και την επιτυχία του, κι εφόσον δεν θέλει με τίποτα να ξαναγυρίσει πίσω στο χωριό, δηλώνει και πάει εθελοντής σε αποστολή στο Αφγανιστάν. Τους τελευταίους έξι μήνες ο Σκαραμαγκάς γυρίζει και εργάζεται σε ένα ειδικό παράρτημα προστασίας επίσημων προσώπων και προξενείων, αλλά συμμετέχει και σε καμία μεταγωγή ή επιχείρηση κρούσης αν το απαιτήσουν οι επιχειρησιακές ανάγκες. Ο Σκαραμαγκάς είναι χωρισμένος από έναν σύντομο γάμο, με ένα μωρό παιδί που σχεδόν προέκυψε. Ζει μόνος στη Θεσσαλονίκη νοικιάζοντας μία τρύπα, ένα φοιτητικού τύπου στούντιο (με τιβί, λάπτοπ, φούρνο μικροκυμάτων, ψυγειάκι κλπ), ενώ οι γονείς του παραμένουν στο χωριό. Συναντά το παιδί του μία φορά τη βδομάδα ενώ πρέπει να πληρώνει και 250 ευρώ διατροφή στη πρώην σύζυγό του που τον απειλεί με μηνύσεις. Ο Σκαραμαγκάς είναι ένας νευρικός τύπος αλλά με αυτοσυγκράτηση, ένα δυνατό παιδί που δυσκολεύεται να κάτσει σπίτι και κινείται συνεχώς. Πηγαινοέρχεται σαν σοφέρ ενός Υφυπουργού με μία πολυτελής Mercedes-Benz, κι έπειτα συνεχίζει με το δικό του Polo GT. Δε λειτουργεί με μακροπρόθεσμα σχέδια αλλά είναι πάντα σκεπτικός και οργανωτικός. Παρ’ όλ’ αυτά στα οικονομικά ζητήματα τα έχει σκατώσει. Φθηνό κρασί είναι συνεχώς στο στόμα του το οποίο το κατεβάζει κάθε φορά και με άλλη δικαιολογία ή και με καμία, — έχει συνηθίσει εξάλλου να πίνει από μικρός στο χωριό — αποκοιμιέται μεθυσμένος, τρώει στα πεταχτά κανένα τοστ ή καμία ομελέτα και καπνίζει όποτε πρέπει να σκεφτεί. Δεν έχει συγκεκριμένες πολιτικές αρχές, δεν έχει συγκεκριμένες ηθικές αρχές, έχει μόνο μία παιδεία οικογενειακής ανατροφής, κι ύστερα μόνο: τα προβλήματα του, τα χρέη και τη παρόρμηση.

Τώρα, μία απαγωγή συγκλονίζει ξαφνικά την χώρα και επικεφαλής της υπόθεσης ορίζεται ο Αλεξίου. Ο Αλεξίου δεν είναι ούτε ο Χάρι Χόλε, ούτε ο Πάκο Μαρτίνεθ· είναι ένας χοντρολιγούρης επιθεωρητής με ένα γερασμένο ασημί Honda Civic του ’99 που καταβροχθίζει γύρους και σάντουιτς, πίνει λίτρα κοκακόλα και προσπαθεί να κερδίσει ένα δικό του γραφείο και μία διοικητική θέση σε κάποιο τμήμα χωρίς να υποχρεωθεί σε ό,τι βύσμα μπορεί να έχει. Η υπόθεση της απαγωγής — που κάνει Τύπο και Τηλεόραση να αφιερώνουν όλα τα ρεπορτάζ τους σε αυτή — είναι η ευκαιρία του.

Μικροαπατεώνες, ξύλο, υποκλοπές, δολοφονίες, συναγερμοί, έγγραφα, SD κάρτες με στοιχεία, κοριοί απλής τεχνολογίας και εφαρμογές από google play. Ένα τσουβάλι με χρυσαφικά, η Υπηρεσία Διαχείρισης Ισραηλιτικών Περιουσιών και άλλες Ιστορίες του ’43, εμφανίζονται σαν ρευματικά επεισόδια στο στόρι, ενώ οι μνήμες ταλαντεύονται πάνω σε προσωπικές συγκυρίες οι οποίες αλλάζουν συνεχώς. Ένα ουίσκι Glenfiddich του ’37 τα επαναφέρει στο προσκήνιο. Βιοτεχνίες υφασμάτων και κονσέρβας που γίνονται μεγάλες εταιρείες με εισαγωγές και εξαγωγές, δάνεια και επενδυτικά γραφεία πίσω από πολιτικές σκευωρίες. Άδειες ντισκοτέκ που κρύβουν μέσα τους παράνομα καζίνο, φραπέδες, πορτιέρηδες, κυνήγι και πιστολίδι όλα στον σωστό βαθμό.

Οι μπράβοι είναι επίσης όπως πρέπει: Το μεγάλο κεφάλι, η «Αρκούδα», είναι ένας υπομονετικός επιχειρηματίας που κάνει τις βρώμικες δουλειές με συνέπεια· πρώην παλαιστής της ελληνορωμαϊκής, βίαιος αλλά καί οικογενειάρχης, με σακάκια, κοιλιές, τεστοστερόνες και μια μαύρη Αudi A5. Τα παλικάρια του είναι πονηροί και σκληροί, πιστοί στο αφεντικό αλλά και διψασμένοι, αχόρταγοι, βαλκανικές φιγούρες, πουτανάκηδες.

Το βιβλίο δεν έχει απλώς σαν τόπο του τη Θεσσαλονίκη (και τις κοντινές περιοχές του βορρά), έχει φιλτραριστεί όλο από την εντοπιότητα· η λαλιά, τα μέρη της, οι οδοί, οι ονομασίες των βορείων, οι συνήθειες, το φαστ φουντ της, όλα είναι αναγνωρίσιμα μες στην ιστορία. Οι πιο αναλυτικές περιγραφές (εσωτερικών χώρων κυρίως) εδώ κι εκεί δε κουράζουν, οι διάλογοι είναι ρεαλιστικοί, τα κεφάλαια μικρά, και η απλή γλώσσα δείχνει να είναι το σωστό κατασκευαστικό υλικό. Η τριτοπρόσωπη αφήγηση με τους διαλόγους και τις παραθέσεις προσωπικών σκέψεων των χαρακτήρων ταιριάζει με τη γραφή. Γενικά υπάρχει μέτρο και σταθερός ρυθμός στο βιβλίο, με την δράση να αργεί να μπει αλλά να δομείται ωραία και χωρίς αχρείαστες υπερβολές. Η έννοια της οικογένειας παρουσιάζεται επίσης σαν σημαντικός συντελεστής στην εξέλιξη της ιστορίας.

Συνοπτικά: ο Νίκος Καλπάκης κάνει ένα ενδιαφέρον ντεμπούτο· «Ο Φρουρός» είναι μία αξιοσημείωτη προσπάθεια, ένα ντόπιο αστυνομικό αφήγημα με λιτή γλώσσα και σωστό ρυθμό, σε μια φόρμα που εκλείπει από τη σύγχρονη εκδοτική παραγωγή.

—«Και τι…θα κάνεις με τις κασέτες
Ο Αχιλλέας τον αγνόησε. Ούτε που τον κοίταξε. Έκατσε στην πλαϊνή πλευρά του καπό του αμαξιού, έβαλε ένα τσιγάρο στα χείλη του, το άναψε και πήρε μια τζούρα. Έτεινε το κεφάλι του πίσω και κοίταξε τον ουρανό για μερικές στιγμές. Μετά από λίγο είπε: 
—«Αυτή η γαμημένη πόλη, ρε γαμώτο. Σαράντα μέρες έχει να βγει ο ήλιος. Μέσα στο σκοτάδι και στη μαυρίλα είμαστε. Ελλάδα είναι εδώ. Δεν την παλεύουμε χωρίς τον ήλιο. Ποιος ξέρει; Ίσως αυτό ήταν, ίσως ο ήλιος να γύρισε και να είπε ”δεν γαμιέστε λέω εγώ, φτάνει, σας βαρέθηκα, να πάτε να πνιγείτε”. Ίσως να μην ξαναβγεί ποτέ»

O ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Ο Νίκος Καλπάκης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1981 και μεγάλωσε στη Ν. Τρίγλια Χαλκιδικής. Αποφοίτησε από το Edinburgh College of Art με πτυχίο στον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Ζει στη Θεσσαλονίκη.

Privacy Preferences
When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in form of cookies. Here you can change your privacy preferences. Please note that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we offer.