casopensato logo IN USE
back button
Οι βατσιμάνηδες της Μασσαλίας
Οι βατσιμάνηδες της Μασσαλίας

Ξενόγλωσσος τίτλος: LES MARINS PERDUS
ISBN: 9789605668662
Εκδότης: ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
Χρονολογία Έκδοσης: Μάρτιος 2015
Αριθμός σελίδων: 320
Διαστάσεις: 17×12
Μετάφραση: ΚΟΡΑΝΤΖΑΝΗ ΜΑΡΙΛΕΝΑ
Επιμέλεια ΞΥΔΗ ΑΓΓΕΛΙΚΗ

Βατσιμάνηδες ονομάζονται οι ναυτικοί που παραμένουν ως φύλακες στα καράβια που βρίσκονται παροπλισμένα είτε στα ανοιχτά των λιμανιών είτε δεμένα στους κάβους. Το Αλντεμπαράν, φορτηγό πλοίο χωρίς πλοιοκτήτη, έχει ρίξει άγκυρα στα ανοιχτά της Μασσαλίας. Ο λιβανέζος καπετάνιος Αμπντούλ Αζίζ, ο έλληνας μηχανικός Διαμαντής και ο τούρκος ασυρματιστής Ντενίμ έχει ξεμείνει στο πλοίο περιμένοντας τον νέο πλοιοκτήτη. Μέρα με τη μέρα γνωρίζονται μεταξύ τους με τρόπο που δεν το είχαν κάνει ποτέ τόσα χρόνια πριν που ταξίδευαν μαζί στις ανοιχτές θάλασσες…


(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Κωνσταντίνος βορίδης

Το συγκεκριμένο βιβλίο (1997), όσο και ο συγγραφέας του, Ζαν-Κλωντ Ιζζό, μπορούμε να πούμε ότι δεν επιδέχονται κατηγοριοποίηση. Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, ίσως, αστυνομικό λόγω των νουάρ στοιχείων που διακρίνονται, περισσότερο, στο 2º μέρος.

Πέρα από αυτό, ενώ η ιστορία των 3 ναυτικών, οι οποίοι παλεύουν με τους προσωπικούς τους δαίμονες σε ένα πλοίο που έχει ακινητοποιηθεί λόγω χρεών του ιδιοκτήτη στη Μασσαλία αποτελεί ένα δυνατό άξονα για το ξετύλιγμα της υπόθεσης, η ροή της πλοκής είναι αρκετά αργή, οι αναμνήσεις και η νοσταλγία των ηρώων αναλύονται υπερβολικά – υπάρχουν αρκετές περιττές λεπτομέρειες της καθημερινής ζωής τους που δεν βοηθούν στην εξέλιξη της υπόθεσης με αποτέλεσμα κάποιοι αναγνώστες να δυσφορήσουν. Ωστόσο, οι τελευταίες 20 σελίδες του βιβλίου εξιτάρουν τον αναγνώστη και τον αποζημιώνουν για την υπομονή του.

Υ.Γ.: Θα το εκτιμήσουν δεόντως οι ναυτικοί και…οι γυναίκες τους.

Υ.Γ 2: Κατά τη γνώμη μου, η κυριολεκτική μετάφραση του τίτλου από τα γαλλικά («Les marins perdus» – «Oι χαμένοι ναυτικοί») αντικατοπτρίζει περισσότερο το πνεύμα του βιβλίου.

O ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Ο Ζαν-Κλωντ Ιζό (1945-2000) γεννήθηκε, έζησε και πέθανε στη Μασσαλία. Ήταν γιος ιταλού μπάρμαν και ισπανίδας κομμώτριας. Ο ίδιος συνήθιζε να λέει για τον εαυτό του: “Είμαι μισός Ιταλός, μισός Ισπανός με μια ιδέα αραβικού αίματος, ένας γνήσιος Μασσαλιώτης“. Υπηρέτησε εθελοντικά στο Τζιμπουτί και εκπαιδεύτηκε ως εργάτης μεταλλείων. Υπήρξε μέλος του Κομουνιστικού Κόμματος της Γαλλίας, άσκησε για χρόνια τη δημοσιογραφία στην εφημερίδα της τοπικής οργάνωσης (“La Marseillaise”) και έγραψε κινηματογραφικά και τηλεοπτικά σενάρια. Τα κείμενά του απηχούσαν έναν σοσιαλιστικό ρεαλισμό. Στα τέλη της δεκαετίας του ’70 ο Ιζό έπαψε να ασχολείται ενεργά με την πολιτική, παραιτήθηκε από την εφημερίδα και άρχισε να ζει στα χαρακώματα της λογοτεχνίας ως βιβλιοπώλης, βιβλιοθηκάριος και διοργανωτής λογοτεχνικών εκδηλώσεων. Πολυταξιδεμένος, από την Αιθιοπία και την Ταγγέρη στην Κωνσταντινούπολη, από τη Νάπολη στη Βαρκελώνη και από τη Μασσαλία στην Αλεξάνδρεια, πίστευε πως όλοι είμαστε χαμένοι ναυτικοί. Στην ηλικία των 50 ετών δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο “Το μαύρο τραγούδι της Μασσαλίας”. Ακολούθησαν τα βιβλία “Τσούρμο” (1996) και “Solea” (1998) που μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Πέθανε τον Ιανουάριο του 2000 στη Μασσαλία.

Privacy Preferences
When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in form of cookies. Here you can change your privacy preferences. Please note that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we offer.