casopensato logo IN USE
back button
telos diadromis titl

ISBN: 9789603250609
Ξενόγλωσσος τίτλος: NOBODY LIVES FOREVER
Εκδότης: ΑΓΡΑ
Χρονολογία Έκδοσης: Μάιος 1993
Αριθμός σελίδων: 328
Διαστάσεις: 18×12
Μετάφραση: ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ

Η φυγή, το κυνηγητό, ο κλοιός που σφίγγει, το αδιέξοδο, το όριο και η ματαιότητα των συνόρων, η μελαγχολία και ο θάνατος είναι τα θέματα που αναπτύσσει εδώ ο Μπερνέτ με θαυμαστό τρόπο που θυμίζει έντονα τις ταινίες του Πέκινπα στο αμερικανικό σινεμά αλλά και του Ζαν-Πιερ Μελβίλ στο ευρωπαϊκό (και ειδικότερα το τέλος στον “Σαμουράι” ή “Ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο”). Άλλωστε ο Μπερνέτ ήταν ένας από τους Αμερικανούς συγγραφείς με τα περισσότερα ευρωπαϊκά στοιχεία στη γραφή τους, με επιρροές από τον Μεριμέ, τον Φλωμπέρ, τον Μωπασάν, τον Πίο Μπαρόχα, τον Βέργκα κ.ά.


(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Κωνσταντίνος βορίδης

Με αυτό το βιβλίο (1943) και με τη «Ζούγκλα της ασφάλτου» (1949), ο Γουίλιαμ Μπερνέτ αποδεικνύει ότι είναι μεγάλος τεχνίτης στη σκιαγράφηση των χαρακτήρων των βιβλίων του σε σημείο που να αποπνέει ένα παράδοξο νουάρ λυρισμό και να θυμίζει, όντως, περισσότερο Ευρωπαίους παρά Αμερικανούς ομότεχνούς του.

Εδώ, ο κεντρικός ήρωας νιώθει ότι βαδίζει σε τεντωμένο σκοινί, ενώ τον καταδιώκουν οι ενοχές, ο κορεσμός της διασκέδασης, οι τάσεις φυγής, η ματαιότητα των νεανικών ονείρων, και η μελαγχολία που προέρχεται από την ματαίωση των προσδοκιών του, όσο και από το ασφυκτικό κλίμα του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Σε αυτό το σημείο, θα μπορούσα να διακρίνω μια ομοιότητα στην ατμόσφαιρα του μυθιστορήματος με τον «Μεγάλο αποχαιρετισμό» που είναι και το πιο λογοτεχνικό και λυρικό έργο του Ραίημοντ Τσάντλερ.

Από την άλλη πλευρά, διακρίνεται και μια νεορεαλιστική πινελιά στην δομή της πλοκής, η οποία θα μπορούσε να εμπνεύσει και τον David Goodis να γράψει ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματά του, «Το φεγγάρι στον υπόνομο» (1953).

Μοναδικό αρνητικό στοιχείο, ίσως, είναι το κάπως προβλέψιμο τέλος αλλά χωρίς, σε καμία περίπτωση, να μειώνει την επιδραστικότητα του βιβλίου.

Τέλος, «Το τέλος της διαδρομής» θα μπορούσε να είναι το λογοτεχνικό ‘τρίστρατο’ όπου συναντιούνται το ψυχολογικό δράμα με το νουάρ μυθιστόρημα και την κοινωνική περιπέτεια.

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Ο Γουίλιαμ Ράϊλυ Μπερνέτ (1899-1982), στα 82 του χρόνια, το 1981, ένα χρόνο πριν από το θάνατό του, δημοσίευσε το «Αντίο, Σικάγο» το τελευταίο μυθιστόρημά του. (Το πρώτο ήταν το σημαδιακό «Ο Μικρός Καίσαρας», το 1929). Είναι ένα μοναδικό έργο με την έννοια ότι μας δείχνει τι μπορούσε να γράψει 25 χρόνια μετά το τέλος της ηρωικής συγγραφικής εποχής ”νουάρ”, στη δεκαετία του ”80, ένας από τους μεγάλους δημιουργούς του είδους που περιλαμβάνει τον Χάμμετ, τον Τσάντλερ, τον Κέην, τον Μακ Κόυ. Ο Μπερνέτ έχει το θάρρος -και την ειρωνεία- να αφηγηθεί με τον δικό του προσωπικό, αφαιρετικό και μινιμαλιστικό τρόπο το Σικάγο του 1928, χωρίς να αφεθεί στη νοσταλγία και το ρετρό. Το μυθιστόρημα αναπτύσσεται με σύντομες σκηνές όπου μπαίνουν σε πρώτο πλάνο οι ζωές δευτερευόντων χαρακτήρων και οι διάφοροι πρωταγωνιστές ποτέ δεν συναντώνται στην πραγματικότητα. Ο άνθρωπος που κινεί τα νήματα στον υπόκοσμο εμφανίζεται ελάχιστα και ποτέ δεν κατονομάζεται: όμως οι προσεκτικοί αναγνώστες δεν θα δυσκολευτούν να αναγνωρίσουν πίσω από τον ” μεγάλο ” τον περίφημο Αλ Καπόνε.

άλλα βιβλία του συγγραφέα png
Η ζούγκλα της ασφάλτου
Μικρός Καίσαρ
Privacy Preferences
When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in form of cookies. Here you can change your privacy preferences. Please note that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we offer.